قَالَ رَبِّ انصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ * قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ يعنى : پيامبر وقت پس از آن‌كه در مقابل انكار و استبعاد قرار گرفت كه معلوم نيست چند سال يا چند قرن طول كشيده گفت : پروردگارا ، در برابر اين همه تكذيب مرا يارى ده . خداوند گفت : پس از اندك زمانى آنها پشيمان خواهند شد يعنى آن‌گاه كه آثار عذاب شروع شود ، و وقتى يقين به عذاب پيدا كنند كه زمان توبه گذشته باشد . فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً فَبُعْداً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ يعنى : پس از وعدهء خداوند به ناگاه آنها را صيحهء آسمانىِ به حق فرا گرفت ، پس آنان را همانند خس و خاشاك نموديم ، پس دورى از رحمت ، نصيب‌باد گروه ستمكاران را . گفته شده كه جبرئيل فرياد مرگبارى بر سر آنها زد كه دل همه بشكافت و جسدها نقش زمين شد چنان كه گويى علف صحرا و برگ درختان است . و مراد از حق‌بودن صيحه اين است كه صيحه كيفرى حق و ثابت بود و به فرمان خدا و اجراى جبرئيل طبق مجازات موعود گذشته در علم ازلى الهى و مندرج در لوح محفوظ بود و باطل و ظلم و جور در آن راه نمىيافت . ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ « 42 » مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ « 43 » ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا كُلَّ مَا جَاءَ أُمَّةً رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُم بَعْضاً وَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُونَ « 44 » لغت و اعراب : اجل : مجموع مدت تعيين شده براى شىء و آخر آن مدت . تترى : مصدر واتَرَ است يعنى دنبال هم و آمدن يكى پس از ديگرى .